Zoals jullie misschien weten heb ik iets met de Duitse Cinema. En omdat het December is dacht ik aan romantiek, eten en 'n twist. Eden van Michael Hofmann heeft dat volgens mij allemaal. Deze publieksprijswinnaar op IFFR is ontroerend en zinnenprikkelend. Maar kan eten echt relaties redden? Kom kijken of meesterkok Gregor dat klaarspeelt...
Cor
8 november: BOMBAY
Bepaal zelf wat jij van ’s werelds grootste filmfenomeen vindt. Deze keer een film uit BOLLYWOOD: de grootste filmindustrie ter wereld, gemeten naar het aantal films.
BOMBAY is een intrigerende, spannende en grappige film. Tussen de vrolijke liedjes en dansjes door worden de hevige spanningen tussen Hindi en Moslims begin jaren ‘90 blootgelegd. Voor ons een vreemde gewaarwording.
Een liefdesverhaal in een waar gebeurde setting! Ben heel benieuwd naar jouw mening.
Zoé
BOMBAY is een intrigerende, spannende en grappige film. Tussen de vrolijke liedjes en dansjes door worden de hevige spanningen tussen Hindi en Moslims begin jaren ‘90 blootgelegd. Voor ons een vreemde gewaarwording.
Een liefdesverhaal in een waar gebeurde setting! Ben heel benieuwd naar jouw mening.
Zoé
11 oktober: MANUFACTURED LANDSCAPES
"Roestende, afgedankte tankers, vervuilde rivieren, eindeloze fabriekshallen, immense afvalbergen: de massale industrialisatie heeft vergaande gevolgen voor de aarde. Is ontwikkeling vooruitgang?"
Manufactured landscapes is een documentaire over fotograaf Edward Burtynsky, die foto's maakt op groot formaat film. Documentairemaakster Jennifer Baichwal heeft hem vergezeld tijdens het maken van foto's in China.
De film heeft veel indruk op mij gemaakt toen ik hem voor het eerst zag, vooral vanwege de esthetische weergave van de menselijke maakdrift. Is there poetry in misery?
Sjouke
Manufactured landscapes is een documentaire over fotograaf Edward Burtynsky, die foto's maakt op groot formaat film. Documentairemaakster Jennifer Baichwal heeft hem vergezeld tijdens het maken van foto's in China.
De film heeft veel indruk op mij gemaakt toen ik hem voor het eerst zag, vooral vanwege de esthetische weergave van de menselijke maakdrift. Is there poetry in misery?
Sjouke
13 september om 19u00: 5 JAAR WARM NEST!
5 JAAR WARM NEST wordt een mooie avond met heel veel films en een huis vol Birdies! Om dit een beetje soepel te laten verlopen:
- kom uiterlijk 19u00
- avondeten meenemen? liever niet
- nog niet aangemeld? laat even wat weten
Ik heb er echt veel zin in! Groetjes, Martijn
13 september om 19u00: 5 JAAR WARM NEST!
In september bestaat The Birds 5 jaar! De Birds-avonden zijn voor mij altijd bijzonder geweest omdat de keuzes steeds weer zo persoonlijk waren. Soms levert dat een ontdekking van een klassieker op. Of worden films uit een hele nieuwe hoek aangesneden. Ik vind dat geweldig, die frisse blik. Net als de motieven voor de keuzes. Ik zie veel nieuwsgierigheid, er komen dwarsverbanden voorbij. En steeds vaker komt de oproep om het rationele kijken los te laten, een aanbod om te voelen. Helemaal mooi is ook het samen kijken. Elke keer blijkt weer dat iedereen het weer anders ziet en anders kijkt.. mooi hoe we samen zo’n rijke ervaring maken!
Kortom: The Birds was er altijd dankzij jullie! Bedankt dus, rare vogels!
Hierbij ben je dus alvast uitgenodigd om dit samen te vieren! Zet maar vast in je agenda: vrijdag 13 september om 19u00
HELP ME UIT DE NESTEN! KORTE FILMS GEZOCHT!
Op 13 september vieren we die bonte mix van stijlen en smaken met een avond vol korte films! Daarom is - deze keer nóg meer dan anders - jouw bijdrage gewenst! Draag jij ook een korte film aan? Dat gaat vast alle kanten op! Klein en breekbaar of juist overdonderend, surreëel of rauw, humaan.. of simpelweg om je te bescheuren.. alles mag! Het enige criterium is hoeveel indruk het op jou maakte.
Dus: vul die muur. Praktisch betekent dat:
- Iedereen mag films aandragen.
- We horen die avond graag waarom deze.
- Je film is korter dan 30 minuten.
- Als je het filmpje zelf niet hebt kan ik je helpen met zoeken.
- Ik hoor graag voor 2 september van jouw bijdrage.
- Natuurlijk mag je ook gewoon komen genieten zonder bijdrage.
Vast en zeker levert dat weer pareltjes op!
Kortom: The Birds was er altijd dankzij jullie! Bedankt dus, rare vogels!
Hierbij ben je dus alvast uitgenodigd om dit samen te vieren! Zet maar vast in je agenda: vrijdag 13 september om 19u00
HELP ME UIT DE NESTEN! KORTE FILMS GEZOCHT!
Op 13 september vieren we die bonte mix van stijlen en smaken met een avond vol korte films! Daarom is - deze keer nóg meer dan anders - jouw bijdrage gewenst! Draag jij ook een korte film aan? Dat gaat vast alle kanten op! Klein en breekbaar of juist overdonderend, surreëel of rauw, humaan.. of simpelweg om je te bescheuren.. alles mag! Het enige criterium is hoeveel indruk het op jou maakte.
Dus: vul die muur. Praktisch betekent dat:
- Iedereen mag films aandragen.
- We horen die avond graag waarom deze.
- Je film is korter dan 30 minuten.
- Als je het filmpje zelf niet hebt kan ik je helpen met zoeken.
- Ik hoor graag voor 2 september van jouw bijdrage.
- Natuurlijk mag je ook gewoon komen genieten zonder bijdrage.
Vast en zeker levert dat weer pareltjes op!
12 juli: LA HAINE
La Haine (1995) gaat over drie jongeren in een Franse banlieue, waar het in de jaren '90 geregeld tot rellen kwam vanwege het uitzichtloze bestaan van vele bewoners. Het thema en de rauwheid van de film maakten, met name in Frankrijk, veel los. Helaas blijkt uit het (recente) nieuws dat dit thema nog steeds actueel en universeel is. Meer dan 13 jaar geleden, in maart 2000, schreef ik in opdracht van mijn studie Audiovisuele Media een analyse van de film La Haine. Het is lang geleden dat ik deze film heb gezien, dus ik ben dan ook bijzonder verheugd dat we 'm gaan vertonen bij The Birds!
Ter inleiding een korte passage uit mijn analyse: "De drie hoofdpersonen, Said, Vincent en Hubert, worden direct aan het begin van de film geïntroduceerd. Het zijn drie jongeren die allemaal in hetzelfde schuitje verkeren: ze hebben geen werk, geen geld en een onzekere toekomst. Met z'n drieën hangen ze een beetje rond op straat. Tijdens de rellen, waaraan Vincent ook meedeed, is de sportschool van Hubert afgebrand. Vincent vertelt nogal stoer hoe de rellen verliepen. Ook laat hij zien dat hij een pistool heeft gevonden, dat een agent was verloren. Hubert en Said vinden niet dat Vincent het pistool moet gebruiken, Vincent zegt namelijk dat hij een agent wil vermoorden als Abdel sterft." Ik zal de analyse meenemen ter inzage. Ik ben zelf ook erg benieuwd of ik mij anno 2013 nog steeds kan vinden in de interpretatie die ik destijds heb opgesteld!
Bart Buerman
Ter inleiding een korte passage uit mijn analyse: "De drie hoofdpersonen, Said, Vincent en Hubert, worden direct aan het begin van de film geïntroduceerd. Het zijn drie jongeren die allemaal in hetzelfde schuitje verkeren: ze hebben geen werk, geen geld en een onzekere toekomst. Met z'n drieën hangen ze een beetje rond op straat. Tijdens de rellen, waaraan Vincent ook meedeed, is de sportschool van Hubert afgebrand. Vincent vertelt nogal stoer hoe de rellen verliepen. Ook laat hij zien dat hij een pistool heeft gevonden, dat een agent was verloren. Hubert en Said vinden niet dat Vincent het pistool moet gebruiken, Vincent zegt namelijk dat hij een agent wil vermoorden als Abdel sterft." Ik zal de analyse meenemen ter inzage. Ik ben zelf ook erg benieuwd of ik mij anno 2013 nog steeds kan vinden in de interpretatie die ik destijds heb opgesteld!
Bart Buerman
7 juni: LOST HIGHWAY
Laat het idee van begrip los, en je zal deze film accepteren. Iets wat ik heb geleerd van de kunstenaar Mark Manders – wiens werk ik gevaarlijk dichtbij de films van Lynch vind staan. Lost Highway, geregisseerd door David Lynch, kwam na zijn succes met de film en televisiereeks Twin Peaks. Echter, de ‘toegankelijkheid’ die Twin Peaks biedt, is bij deze film ver te zoeken…
Het verhaal gaat over Fred Madisson, een Jazzmuzikant die getrouwd is met Renée. Met regelmaat ontvangen Fred en Renée mysterieuze videobanden waaruit blijkt dat iemand hun huis is binnengedrongen en hen heeft gefilmd. Op een feestje ontmoet Fred de Mystery Man, een vreemde verschijning die beweert dat hij zich op dat moment bij Fred thuis bevindt. Wanneer Fred naar zijn eigen huis belt, wordt er inderdaad opgenomen door de vreemdeling… Een film gevuld met een onheilspellende sfeer, maar tussen de regels door ligt er ook zwarte humor in het verschiet. Al met al een film die je laat verdwalen.
David Lynch staat tevens bekend om zijn briljante muzieksmaak. In 2011 heeft hij zelf een album uitgebracht; Crazy Clown Time. Volgens een recensent: “een album dat meerdere luisterbeurten nodig heeft om te landen en niet met een half oor geluisterd kan worden”. Een advies dat absoluut toepasbaar is op zijn filmwerk. Op de Lost Highway Soundtrack is natuurlijk muziek te vinden van Angelo Badalamenti [een jazzmuzikant waar Lynch veel mee samenwerkt], maar daarnaast hebben ook David Bowie, Lou Reed en Barry Adamson meegewerkt.
Overigens zit er een kleine verrassing verbonden aan deze avond…
Vanessa
Het verhaal gaat over Fred Madisson, een Jazzmuzikant die getrouwd is met Renée. Met regelmaat ontvangen Fred en Renée mysterieuze videobanden waaruit blijkt dat iemand hun huis is binnengedrongen en hen heeft gefilmd. Op een feestje ontmoet Fred de Mystery Man, een vreemde verschijning die beweert dat hij zich op dat moment bij Fred thuis bevindt. Wanneer Fred naar zijn eigen huis belt, wordt er inderdaad opgenomen door de vreemdeling… Een film gevuld met een onheilspellende sfeer, maar tussen de regels door ligt er ook zwarte humor in het verschiet. Al met al een film die je laat verdwalen.
David Lynch staat tevens bekend om zijn briljante muzieksmaak. In 2011 heeft hij zelf een album uitgebracht; Crazy Clown Time. Volgens een recensent: “een album dat meerdere luisterbeurten nodig heeft om te landen en niet met een half oor geluisterd kan worden”. Een advies dat absoluut toepasbaar is op zijn filmwerk. Op de Lost Highway Soundtrack is natuurlijk muziek te vinden van Angelo Badalamenti [een jazzmuzikant waar Lynch veel mee samenwerkt], maar daarnaast hebben ook David Bowie, Lou Reed en Barry Adamson meegewerkt.
Overigens zit er een kleine verrassing verbonden aan deze avond…
Vanessa
12 april: 2001 A SPACE ODYSSEY
Een tot nu toe onderbelicht genre bij de Birds, en een genre waar ik wel iets mee heb is Science Fiction. Dé SF-klassieker is natuurlijk 2001: a Space Odyssey van Stanley Kubrick, met vier Oscarnominaties, een Award voor Beste Visuele Effecten en een vaste gast in de top-10 lijstjes van beste films.
De film wordt - meer nog dan een gewone SF-film - gezien als een beleving. Deze film is een filosofische oefening met thema’s als evolutie, reïncarnatie, buitenaards leven, kunstmatige intelligentie en technologische ontwikkelingen.
Ik heb hem als kind op tv gezien en begreep er niet veel van, ook al heeft de film toen wel veel indruk gemaakt. Maar misschien was ik er gewoon te jong voor. Ik wil daarom mezelf en jullie hierbij een kans geven om hem (opnieuw) te beleven. En achteraf over de betekenis discussiëren, wat velen voor ons al hebben gedaan. Wie gaat er mee op deze visuele LSD-trip?
Iraas
Ik heb hem als kind op tv gezien en begreep er niet veel van, ook al heeft de film toen wel veel indruk gemaakt. Maar misschien was ik er gewoon te jong voor. Ik wil daarom mezelf en jullie hierbij een kans geven om hem (opnieuw) te beleven. En achteraf over de betekenis discussiëren, wat velen voor ons al hebben gedaan. Wie gaat er mee op deze visuele LSD-trip?
Iraas
8 maart: CHARADE
Nu ik een keer last-minute mag invallen, grijp ik direct naar een film die al lang op mijn verlanglijst staat: Dat is Charade (1963), omdat die film me ooit erg verraste omdat hij tegelijk grappig én spannend is. Het wordt dan ook een weinig vertoonde mix genoemd van suspense thriller, romance en screwball comedy.
Wat ik ooit zo prachtig vond was die 'strakke heldere stijl': die jaren 60 hollywood-vormgeving (met prachtig geanimeerde titels en de kokette kleding van Hepburn).. de spitse dialogen waarmee de hoofdpersonen elkaar eens lieflijk plagen, en dan weer serieus een oor aannaaien.. en het trefzekere spel van Audrey Hepburn en Cary Grant. Een verhaal met plot dat steeds weer ondoorgrondelijk verrast, en veel humor heeft. En er wordt gezoend.
De regie is van 'lesser god' Stanley Donen, maar deze film wordt ook wel genoemd als: 'The best Hitchcock movie that Hitchcock never made'.
Martijn
Wat ik ooit zo prachtig vond was die 'strakke heldere stijl': die jaren 60 hollywood-vormgeving (met prachtig geanimeerde titels en de kokette kleding van Hepburn).. de spitse dialogen waarmee de hoofdpersonen elkaar eens lieflijk plagen, en dan weer serieus een oor aannaaien.. en het trefzekere spel van Audrey Hepburn en Cary Grant. Een verhaal met plot dat steeds weer ondoorgrondelijk verrast, en veel humor heeft. En er wordt gezoend.
De regie is van 'lesser god' Stanley Donen, maar deze film wordt ook wel genoemd als: 'The best Hitchcock movie that Hitchcock never made'.
Martijn
8 februari: DO THE RIGHT THING
On the hottest day of the year on a street in the Bedford-Stuyvesant section of
Brooklyn, everyone's hate and bigotry smolders and builds until it explodes
into violence.
Eind jaren 90 huurden we op VHS bij de filmfreak ‘Do the Right Thing’ uit ’89. Het was een must-see volgens mijn huisgenoot, zoals hij dat van meer films vond en ook van bands by-the-way. Deze film stelt de culturele diversiteit aan de kaak in Brooklyn jaren ’80. De dagelijkse gang van zaken neemt langzaamaan een wending.
Ik kan me niet veel meer van de film herinneren, maar de broeierige sfeer staat me nog wel bij. Zeker nu we in zonnig Brooklyn zijn verbleven afgelopen september ben ik weer extra benieuwd naar deze (cult)film. Zeker voor liefhebbers van New York of van multicultiproblematiek: komt dat zien!
[Zoé]
Eind jaren 90 huurden we op VHS bij de filmfreak ‘Do the Right Thing’ uit ’89. Het was een must-see volgens mijn huisgenoot, zoals hij dat van meer films vond en ook van bands by-the-way. Deze film stelt de culturele diversiteit aan de kaak in Brooklyn jaren ’80. De dagelijkse gang van zaken neemt langzaamaan een wending.
Ik kan me niet veel meer van de film herinneren, maar de broeierige sfeer staat me nog wel bij. Zeker nu we in zonnig Brooklyn zijn verbleven afgelopen september ben ik weer extra benieuwd naar deze (cult)film. Zeker voor liefhebbers van New York of van multicultiproblematiek: komt dat zien!
[Zoé]
11 jan: THE COOK, THE THIEF, HIS WIFE AND HER LOVER
Komende vrijdag wil ik jullie graag het visuele spektakel van 'The Cook, the Thief, His Wife and Her Lover' laten zien. Bas (mijn wederhelft) vertelde wel eens over de speciaal voor hun thuis ontworpen knalgele tafel en een bank die meer een deel was van het huis dan een meubelstuk, allebei gemaakt door oom Ben. Later bleek dat (oom) Ben van Os te zijn, begonnen als interieurarchitect maar vooral bekend geworden als production designer en art director van films. Zo kreeg hij een oscarnominatie voor Set Decoration in 'Girl with a pearl earring'. De meest barokke en bizarre films maakte hij samen met regisseur Peter Greenaway, waaronder The Cook, the Thief, His Wife and Her Lover. Het is een film waarin de vormgeving en muziek (van Michael Nyman) het drama versterken tot 'verhevigde werkelijkheid' zoals Ben van Os het zelf uitdrukte. Het is theatraal, vol met contrasten in kleuren en sferen. Het "jaloerse man neemt wraak op minnaar" verhaal wordt hier uitvergroot en tot iets (gruwelijk) moois verheven.
Voor een indruk van de film raad ik het volgende fragment aan. [Willemien]
Voor een indruk van de film raad ik het volgende fragment aan. [Willemien]
Abonneren op:
Posts (Atom)