Nadat we samen hier in de huiskamer The Godfather zagen las ik over ‘Part II’ en hoe verschillend het is van Part I. Een heel ander tempo en vertelstructuur en een verdieping van de thematiek van familie-eer en vertrouwen uit het eerste deel. Maar steevast blijven de twee films in één adem genoemd worden, en de delen I en II staan als nummer 2 en 3 op het lijstje van beste IMDB-films. Het werd mij duidelijk dat ‘The Godfather’ niet zonder ‘The Godfather: part II’ kon, dus ook deze wil ik graag samen zien!
We krijgen zowel een vervolg als een ‘prequel’ op het Godfather-verhaal te zien. Michael Corleone, die zich altijd afzijdig probeerde te houden van het geweld en ongevoelig leek voor status en macht in de familie, komt als vanzelf aan het hoofd te staan van de familie wanneer vader Vito verzwakt is en uiteindelijk overlijdt. Coppola heeft hier de bijzondere keuze gemaakt om ons te laten zien hoe de nieuwe Don Michael de zaken onverbiddelijk voortzet, naast het achtergrondverhaal over hoe vader Vito als jongetje opgroeide in Italie en naar de VS kwam. De familie die nu voor uitdagingen staat, zelfs als ook binnen de familie het vertrouwen is geschaad. Een familie die afglijdt, versterkt door de opkomende familiegeschiedenis uit de flashbacks.
Deze Part II is minder expliciet in zijn verklaringen en biedt een meer psychologische verdieping van de thematiek uit Part I. Het is niet altijd duidelijk of we een leugen of de waarheid horen. De motieven voor het gedrag van de hoofdfiguur blijven meer verborgen, en daarmee intrigerend om te ontrafelen met de informatie die er aan de oppervlakte komt. De film onderzoekt hiermee de donkere kant van de familie en de geest van de nieuwe Don. Aan het eind van Part I staan we als kijker helemaal aan Michael’s kant. Zonder enig belang te hebben bij de status van Don lijkt hij wijs te zijn en te doen wat goed is voor de familie. Zelfs een leugen tegen zijn vrouw vergeven we hem. In ’Part II’ brokkelt dit houvast voor de kijker af en wordt je uitgedaagd om te herzien wat je van deze familie vindt. Dit ongemakkelijke maar intrigerende aspect verklaart voor een deel het succes van deze opvolger.
Nog een wijze raad uit de familie: ”Keep your friends close, but your enemies closer”. Kortom: kom je ook?
Martijn