Martijn
Uitgevlogen
De Filmhuiskamer is er niet meer. Het werd tijd om ruimte te geven aan nieuwe dingen. De filmliefde blijft bestaan en krijgt wellicht bij iemand anders of in andere vorm een plek. De Filmhuiskamer heeft mij meer dan 8 jaar heel blij gemaakt, vooral dankzij iedereen die nieuwsgierig kwam kijken en zijn kijk op de dingen gaf. Boven alles was dit bijzonder door mensen die met hun persoonlijke filmsuggesties een hele brede, verrassende en inspirerende rij films hebben laten langskomen. Dank iedereen, en blijf ontdekken!
Martijn
Martijn
10 maart: SOLARIS (Tarkovski, 1972)
Al een hele tijd wil ik Solaris weer eens zien. Een film met een vreemde mengeling van een psychologische reflectie op de aard van de mens en een verhaal met alle klassieke science fiction-elementen. En daarbij met de zichtbare hand van de meester Tarkovski.
De Russische filmmaker Andrei Tarkovski is één van de grote namen uit de filmgeschiedenis. Er wordt vaak naar zijn films verwezen en hij heeft velen geinspireerd. Hij is onder meer bekend om de zeer lange shots, waardoor het tijdsverloop in de film samenvalt met de belevingstijd van de kijker. Hierdoor ontstaat een realistische nabijheid en direct herkenbare ervaring.
Met Solaris leverde Tarkovski zijn enige science fiction film af - een vorm die hij doeltreffend inzet voor zijn vertelling over de werking van herinnering en verlangen. In de verre toekomst hebben mensen een ruimtestation in een baan rond de planeet Solaris gebracht. Wanneer er bericht komt dat drie wetenschappers van het ruimtestation overleden zijn, wordt Kris Kelvin, een psycholoog, eropuit gestuurd om de situatie op het station te controleren.
Hij loopt er zijn eigen overleden vrouw tegen het lijf. Dit alles lijkt ingegeven door aanwezigheid van buitenaardse intelligentie in de oceaan van de planeet Solaris. Men zegt dat de oceaan in staat is hun wensen te vervullen.
In de vorm is hier sprake van een échte science fiction film: een ruimteschip, een missie, een buitenaardse ontdekking. Aan de andere kant is dit niet volgens het Hollywood-recept gefilmd en speelt ook de betekenis van symbolische thema's als herinnering en subjectivi-teit van waarnemen een rol.
Het lijkt misschien saai: een film van 2,5 uur met veel lange shots? Kom het ervaren! Ik vond een artikel waarin gesteld werd dat de film zeker geduld vraagt, maar met de uitleg: "An important aspect to Tarkovsky’s style was the long-take, something that he believed could dilate a moment in time, to bring you closer to the characters and the world you are viewing. (...) Tarkovsky brings us closer to watching humans think and breath, passing through time with changing goals that ultimately define us. In the case of Solaris, these relate to isolation and former memories, materialized and then affecting us psychologically."
Solaris wordt ook wel 'het russische antwoord' op 2001 a space odyssey genoemd.. zou dat zo zijn? Kom en reis mee...
Martijn
De Russische filmmaker Andrei Tarkovski is één van de grote namen uit de filmgeschiedenis. Er wordt vaak naar zijn films verwezen en hij heeft velen geinspireerd. Hij is onder meer bekend om de zeer lange shots, waardoor het tijdsverloop in de film samenvalt met de belevingstijd van de kijker. Hierdoor ontstaat een realistische nabijheid en direct herkenbare ervaring.
Met Solaris leverde Tarkovski zijn enige science fiction film af - een vorm die hij doeltreffend inzet voor zijn vertelling over de werking van herinnering en verlangen. In de verre toekomst hebben mensen een ruimtestation in een baan rond de planeet Solaris gebracht. Wanneer er bericht komt dat drie wetenschappers van het ruimtestation overleden zijn, wordt Kris Kelvin, een psycholoog, eropuit gestuurd om de situatie op het station te controleren.
Hij loopt er zijn eigen overleden vrouw tegen het lijf. Dit alles lijkt ingegeven door aanwezigheid van buitenaardse intelligentie in de oceaan van de planeet Solaris. Men zegt dat de oceaan in staat is hun wensen te vervullen.
In de vorm is hier sprake van een échte science fiction film: een ruimteschip, een missie, een buitenaardse ontdekking. Aan de andere kant is dit niet volgens het Hollywood-recept gefilmd en speelt ook de betekenis van symbolische thema's als herinnering en subjectivi-teit van waarnemen een rol.
Het lijkt misschien saai: een film van 2,5 uur met veel lange shots? Kom het ervaren! Ik vond een artikel waarin gesteld werd dat de film zeker geduld vraagt, maar met de uitleg: "An important aspect to Tarkovsky’s style was the long-take, something that he believed could dilate a moment in time, to bring you closer to the characters and the world you are viewing. (...) Tarkovsky brings us closer to watching humans think and breath, passing through time with changing goals that ultimately define us. In the case of Solaris, these relate to isolation and former memories, materialized and then affecting us psychologically."
Solaris wordt ook wel 'het russische antwoord' op 2001 a space odyssey genoemd.. zou dat zo zijn? Kom en reis mee...
Martijn
10 februari: ONLY LOVERS LEFT ALIVE
We zetten het filmfestival nog even door: Katinka brengt ons een aanrader uit een eerder festival. Vrijdag zien we een film van Jim Jarmusch (die ook dit jaar een film afleverde op IFFR): ONLY LOVERS LEFT ALIVE, een vampierfilm die dat absoluut niet is.
De nachtelijke lege straten van Detroit, waar Adam (Tom Hiddleston) zich gehuisvest heeft, ademen poëzie van verlatenheid. Alleen al voor die beelden wil ik de film weer zien. Diezelfde poëzie, romantiek zo je wilt, vind je terug in een eeuwenlange liefdesgeschiedenis tussen twee vampiers. Het ademt de sfeer alsof ze elkaar elk leven weer opnieuw tegenkomen. Ze zijn echter al honderden jaren samen, op dit moment leeft Eve (Tilda Swinton) in Tanger, Adam is muzikant in Detroit.
Ze koesteren een kameraadschap in hun lotsverbondenheid. Ze zijn welgesteld en excentriek, staan buiten de maatschappij en leven alleen in de nacht (als echte vampiers, dat dan weer wel). Ze leiden een modern leven, en hebben vaste adressen voor buisjes met bloed, zoals een welgestelde cocaïneverslaafde zijn dealer in alle discretie weet te vinden. John Hurt (die deze week overleed) heeft een prachtige rol als blooddealer. Vervreemding en poëzie ten top, gedragen door een hypnotiserende soundtrack - de beelden zijn sinds filmfestival 2014 nooit meer uit mijn hoofd gegaan.
Katinka
De nachtelijke lege straten van Detroit, waar Adam (Tom Hiddleston) zich gehuisvest heeft, ademen poëzie van verlatenheid. Alleen al voor die beelden wil ik de film weer zien. Diezelfde poëzie, romantiek zo je wilt, vind je terug in een eeuwenlange liefdesgeschiedenis tussen twee vampiers. Het ademt de sfeer alsof ze elkaar elk leven weer opnieuw tegenkomen. Ze zijn echter al honderden jaren samen, op dit moment leeft Eve (Tilda Swinton) in Tanger, Adam is muzikant in Detroit.
Ze koesteren een kameraadschap in hun lotsverbondenheid. Ze zijn welgesteld en excentriek, staan buiten de maatschappij en leven alleen in de nacht (als echte vampiers, dat dan weer wel). Ze leiden een modern leven, en hebben vaste adressen voor buisjes met bloed, zoals een welgestelde cocaïneverslaafde zijn dealer in alle discretie weet te vinden. John Hurt (die deze week overleed) heeft een prachtige rol als blooddealer. Vervreemding en poëzie ten top, gedragen door een hypnotiserende soundtrack - de beelden zijn sinds filmfestival 2014 nooit meer uit mijn hoofd gegaan.
Katinka
13 januari: DR. STRANGELOVE or: How to stop worrying and love the bomb
De term 'Koude Oorlog' valt nu weer af en toe. Maar hoe ontstaat zoiets? Dr. Strangelove laat zien dat het heel klein kan beginnen.. en dat er dan geen weg terug is.. Want immers: "War is too important to be left to politicians".
Dr. Strangelove vind ik een geweldig intelligente satire. Hoewel het verhaal aanvoelt als een Monty Python-achtig absurdisme komt het daarmee dichter bij de werkelijkheid dan je lief is.
Het scenario is gebaseerd op de roman Red Alert die de ondergang van de wereld beschrijft: de Amerikaanse president maakt een fout die een kernoorlog tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten uitlokt.
Stanley Kubrick was aanvankelijk van plan om er een ernstige politieke thriller van te maken. Gaandeweg bedacht hij dat het een satire moest worden; vol zwarte humor, waanzinnige personages en humoristische scènes. Het blijft een mysterie hoe Kubrick zó op de hoogte was: volgens insiders van het Amerikaanse leger klopten de details van de veiligheidsprocedures rond een atoombom in deze film verbazend goed.
De prachtige dubbelrollen van Peter Sellers maken deze film alleen al de moeite waard. Ik heb er zin in!
Dr. Strangelove vind ik een geweldig intelligente satire. Hoewel het verhaal aanvoelt als een Monty Python-achtig absurdisme komt het daarmee dichter bij de werkelijkheid dan je lief is.
Het scenario is gebaseerd op de roman Red Alert die de ondergang van de wereld beschrijft: de Amerikaanse president maakt een fout die een kernoorlog tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten uitlokt.
Stanley Kubrick was aanvankelijk van plan om er een ernstige politieke thriller van te maken. Gaandeweg bedacht hij dat het een satire moest worden; vol zwarte humor, waanzinnige personages en humoristische scènes. Het blijft een mysterie hoe Kubrick zó op de hoogte was: volgens insiders van het Amerikaanse leger klopten de details van de veiligheidsprocedures rond een atoombom in deze film verbazend goed.
De prachtige dubbelrollen van Peter Sellers maken deze film alleen al de moeite waard. Ik heb er zin in!
9 december: LADY AND THE TRAMP
We hebben een echte Kerstklassieker deze keer: Lady and the Tramp. 89% score op Rotten tomatoes, maar boven alles één van de grote klassiekers van Disney. Kom je ook spaghetti slurpen?
Lady and the Tramp (in Nederland uitgebracht als Lady en de vagebond) is een Walt Disney film uit 1955, en heeft daarmee nog de 'oude handtekening' van het handwerk in de films. Het was de eerste animatiefilm in CinemaScope-formaat (het brede doek). Dat heeft de animatoren uitgedaagd om uitgangspunten voor ruimtegebruik en close-ups te herzien. Er werd bij Disney al jaren gewerkt aan een verhaal over Lady, maar dat kwam nooit echt van de grond tot Walt Disney zelf het verhaal "Happy Dan, The Whistling Dog" las. Toen zag hij dat een confrontatie van een Cocker Spaniel uit de upper middle class en een straathond de avontuurlijke spanning opleverde die we nu gaan zien.
Lady and the Tramp (in Nederland uitgebracht als Lady en de vagebond) is een Walt Disney film uit 1955, en heeft daarmee nog de 'oude handtekening' van het handwerk in de films. Het was de eerste animatiefilm in CinemaScope-formaat (het brede doek). Dat heeft de animatoren uitgedaagd om uitgangspunten voor ruimtegebruik en close-ups te herzien. Er werd bij Disney al jaren gewerkt aan een verhaal over Lady, maar dat kwam nooit echt van de grond tot Walt Disney zelf het verhaal "Happy Dan, The Whistling Dog" las. Toen zag hij dat een confrontatie van een Cocker Spaniel uit de upper middle class en een straathond de avontuurlijke spanning opleverde die we nu gaan zien.
Abonneren op:
Posts (Atom)