Recentelijk, bijna elk jaar, ploppen er films uit Woody's pen met overigens verschillend succes. Zijn hedendaagse films zijn wat rijper en volwassener. Je zou bijna vergeten hoe Woody dat vroeger ook al weer deed. Vandaar, om iedereens geheugen op te frissen en deelgenoot te maken van zijn klassieke Werk dacht ik een film te kiezen uit zijn jonge jaren. De tijd rond zijn meest succesvolle films zoals "Annie Hall" (heeft iedereen natuurlijk al gezien..) en "Manhattan" (ook, toch?..).Niet alleen de schrijver maar met name ook de acteur Woody Allen waarmee we groot zijn geworden, de Woody waar men meestal naar refereert.
De film gaat over een gescheiden neurotische filmjournalist, film fanaat (hoe toepasselijk bij the Birds!) en Humphrey Bogart fan die door zijn vrienden aan de vrouw wordt gebracht met wisselend succes. Het samenspel tussen Woody Allen en Diane Keaton in deze film heeft er voor gezorgd dat men ging inzien dat “Annie Hall” ging werken (..zegt men).
"Play it again, Sam", Een "slordige" quote uit de Film Casablanca, is de verfilming van het gelijknamige toneelstuk dat Woody Allen in 1969 schreef. Herbert Ross (Steel Magnolias, Footloose) regisseerde de film met Woody Allen in de hoofdrol. In deze film herkennen we die kenmerkende neurotische Woody Allen ten voeten uit waardoor je hem daarna nooit meer anders zult zien.
Antony
