18 november: PINA

Twee grote namen op één scherm vrijdag: Wim Wenders met zijn film over Pina Bausch. Ken je de dans van Pina niet, dan is dit een heel fijne kennismaking.

PINA houdt het midden tussen documentaire en verfilmde dans. Deze film is om twee redenen onwijs mooi. Ten eerste omdat Pina Bausch met haar toegankelijke theatrale en soms komische dansstijl de dans een hele nieuwe draai gaf. Ze wist een groot nieuw publiek bij dans te betrekken, onder meer door de direct voelbare intenties. Ze werkte dan ook altijd vanuit de persoonlijkheid van de danser zelf, werkte met hun herinneringen, voorkeuren, eigen objecten, hun kindertijd, herinneringen aan blessures, aspiraties. Dit levert een ongekende echtheid op.

De tweede reden om je op deze film te verheugen is dat Wim Wenders hiervan een schitterende ervaringsfilm wist te maken. Als groot bewonderaar had hij al jaren de hoop eens een film over haar te maken, tot hij over de drempel van zijn eigen nederigheid stapte. Tijdens de productie echter overleed Pina Bausch. Dit leverde bij de dansers van het Tanztheater-ensemble de sterke wil op om dit project als hommage te voltooien. In de interviews met deze dansers, stuk voor stuk sterke persoonlijkheden, is dan ook een grote intensiteit en bewondering voelbaar. Verder is Wim Wenders erin geslaagd de film zelf ook een ervaring te maken, zoveel meer dan 'film over dans'. Hij heeft onder meer dankbaar gebruik gemaakt van locaties rond de Pina Bausch-stad Wuppertal met zijn kenmerkende zwevende tramlijnen. Deze film is echt een verwennerij voor het oog.. en het hart.