1 juli: A BOUT DE SOUFFLE

Ik weet niet wat het is, maar voor mij werkt het. De regisseurs van de Nouvelle Vague nemen niets voor lief: het acteerwerk, het camerawerk, de regie en de zogenaamde regels van de cinema worden met frisheid bekeken. Met Jean-Luc Godard voorop. Hij is de man van de quote "Film is te mooi om alleen een verhaaltje mee te vertellen" en leverde met A BOUT DE SOUFFLE het schoolvoorbeeld van het genre af. De groep - oorspronkelijk filmjournalisten - begon zich in de jaren 60 af te zetten tegen hun 'cinéma de papa', waarin alles netjes volgens de regels van de literatuur en filmtaal verloopt. Nee, dan liever die gangsterfilms en jazz die uit de VS overwaaiden. Maar dan met typisch franse om-elkaar-heen-draai-liefdesscenes. Gevolg: ruwe geluidsmontage, jump cuts, en improvisatie in spel en regie. Niet gek dat Jean-Paul Belmondo er een cultstatus mee verwierf. En ohja: terloops wordt er nog een misdaad begaan. Dit is film! [Martijn]