21 oktober: TROIS COULEURS - BLEU

Toen ik BLEU in 1993 zag ging er voor mij een deur open: het was deze film die mijn honger naar het filmhuis in één klap wortelde. En niet zo gek ook: deze film is een streling van de zintuigen. Prachtig gebruik van kleur en onscherpte, een verstilde sfeer, en een bijzondere rol voor de muziek. Een personage op zich. Een film die direct op het gevoel werkt. Niet louter mooifilmerij, want de Poolse cineast Kieslowski zet al die prachtige stijlmiddelen ook expressief in om ons mee te nemen onder de huid van het karakter van Julie. Dit is de eerste film uit de trilogie Trois Couleurs. In deze trilogie krijgen de Franse waarden Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap een zeer persoonlijke interpretatie. In BLEU gaat het dan om een vrouw op zoek naar emotionele vrijheid van haar herinneringen en het noodlot, na het verlies van haar man en kind. Niet in lange dialogen: we zien Julie vaak alleen in beeld en de sfeer vertelt het verhaal. Deze film wil ik graag met jullie weer zien.. eens kijken of ik hem nu pathetisch vind. [Martijn]