Ja, een nieuwe naam, de Birds zijn uitgevlogen! Best een revolutie voor wie al wat langer komt - en voor mij ook een hele stap. Hiermee wil ik meer benadrukken dat het gaat om een plek voor iedereen die graag films deelt of samen kijkt. En wat minder de suggestie wekken van een vast clubje met leden die streng kijken bij elke gekozen film. De filmhuiskamer is een plek voor iedereen. Ik hoop dat hiermee de drempel lager wordt om aan zomaar te waaien.
Maar verandert alles dan?
Eigenlijk blijft alles bij het oude! Vaste prik ééns per maand films delen. En de 100% persoonlijke keuze van de films blijft voorop staan.
18 december: TOUCH OF EVIL
Zonder enige voorkennis of verwachtingen ging ik een maand geleden op het Leids Filmfestival naar 'een' zwartwitfilm van 'ene' Orson Welles uit 1958. Geweldig van de eerste tot de laatste minuut, en daarom meteen in herhaling in de filmhuiskamer. Filmwerk, sfeer, karakters en acteurs (o.a. een late Marlene Dietrich) maken deze film tot mijn favoriet uit 2015.
Cristel
Cristel
13 november: SILENT HILL
Vrijdag de 13e, horror. Maar dan niet 'disgusting', maar 'disturbing'. Ytze koos deze film om zijn uitzonderlijke vormgeving en karakters. Horror dus, maar niet zoals je denkt:
" Silent Hill is een Frans-Canadese fantasie-horror film, gebaseerd op het gelijknamige computerspelreeks van de Japanse computerspellenfabrikant Konami.
Rose da Silva (Radha Mitchell), een moeder wier leven een onverwachte wending neemt als ze de bron van haar adoptiedochter Sharon's (Jodelle Ferland) nachtmerries wil ontdekken. Haar dochter roept tijdens deze nachtmerries de naam van het stadje Silent Hill. Tegen de wil van haar man Chris (Sean Bean) en buiten zijn medeweten, neemt Rose haar dochter mee op weg naar Silent Hill. Nog vlak voordat ze in het stadje aankomen verdwijnt haar dochter. Dan volgt een zoektocht in het ogenschijnijk verlaten stadje. Al snel blijkt dat Silent Hill in een andere dimensie is gehuld. Een dimensie die recht uit de hel lijkt te komen.
Vormgeving De regie is in handen van de Franse regisseur Christophe Gans. Zijn specialisme ligt in horror, fantasie films en video game adaptaties. De vormgeving en sfeer van de film is nauw naar dat van het spel verbeeld. Sterk en verontrustend is de geïndustrialiseerde en bebloede versie van de zogenaamde “Anderwereld”. Een wereld waar duivelse wezens rondwaren. Christophe heeft de duivelse wezens hier rauw neergezet. Hij heeft niet de nadruk willen leggen op het schrik effect of op “gore”. Je ziet het gevaar in de verte al aan komen. Ze zijn niet eng, maar zoals hij zegt “verontrustend”.
Ik heb deze film willen kiezen omdat zowel de vormgeving als de karakters sterk overkomen. Daarnaast zijn er videogames die qua horror erg sterk zijn. Silent Hill is een mooi voorbeeld van een zeer geslaagde adaptatie naar film. Tenslotte verbeeld deze film nog het meest wat ik onder horror versta: een nachtmerrie waar je niet meer uit wakker kunt worden. "
Ytze
" Silent Hill is een Frans-Canadese fantasie-horror film, gebaseerd op het gelijknamige computerspelreeks van de Japanse computerspellenfabrikant Konami.
Rose da Silva (Radha Mitchell), een moeder wier leven een onverwachte wending neemt als ze de bron van haar adoptiedochter Sharon's (Jodelle Ferland) nachtmerries wil ontdekken. Haar dochter roept tijdens deze nachtmerries de naam van het stadje Silent Hill. Tegen de wil van haar man Chris (Sean Bean) en buiten zijn medeweten, neemt Rose haar dochter mee op weg naar Silent Hill. Nog vlak voordat ze in het stadje aankomen verdwijnt haar dochter. Dan volgt een zoektocht in het ogenschijnijk verlaten stadje. Al snel blijkt dat Silent Hill in een andere dimensie is gehuld. Een dimensie die recht uit de hel lijkt te komen.
Vormgeving De regie is in handen van de Franse regisseur Christophe Gans. Zijn specialisme ligt in horror, fantasie films en video game adaptaties. De vormgeving en sfeer van de film is nauw naar dat van het spel verbeeld. Sterk en verontrustend is de geïndustrialiseerde en bebloede versie van de zogenaamde “Anderwereld”. Een wereld waar duivelse wezens rondwaren. Christophe heeft de duivelse wezens hier rauw neergezet. Hij heeft niet de nadruk willen leggen op het schrik effect of op “gore”. Je ziet het gevaar in de verte al aan komen. Ze zijn niet eng, maar zoals hij zegt “verontrustend”.
Ik heb deze film willen kiezen omdat zowel de vormgeving als de karakters sterk overkomen. Daarnaast zijn er videogames die qua horror erg sterk zijn. Silent Hill is een mooi voorbeeld van een zeer geslaagde adaptatie naar film. Tenslotte verbeeld deze film nog het meest wat ik onder horror versta: een nachtmerrie waar je niet meer uit wakker kunt worden. "
Ytze
9 oktober: THE GOOD, THE BAD AND THE UGLY
Tijd om eens een onderbelicht genre de revue te laten passeren; de western.
Een spaghettiwestern om precies te zijn en een all-time classic, als ik de kenners mag geloven. Deze klassieker is mij nochtans ontlopen en ik draag hem dan ook graag aan voor vertoning in Filmhuiskamer the Birds: "Il buono, il brutto, il cattivo”, 1966.
De derde en volgens velen de beste film in het Dollars-drieluik van Sergio Leone, na A Fistfull of Dollars en For a Few Dollars More. Destijds kreeg hij vele slechte kritieken, vooral door de heersende afkeer van de snerend Spaghettiwestern genoemde films die in Spanje en Italië opgenomen waren en vele locatie- en historische fouten bevatten. Pas later wordt het meesterschap van de film erkend voor o.a. zijn vooruitstrevende cinematografie en Ennio Morricone's soundtrack en de film bekleedt nu de 8ste plek in de IMDB-top 250.
Nou wil ik een IMDB-score niet altijd als relevant aanvoeren, maar zelden heb ik zoveel en zulke uitgebreide user reviews gelezen als bij GBU (zoals de echte fans plegen te zeggen). Als je nog twijfelt, doe jezelf een plezier: lees er een paar en ik verzeker je dat je vrijdag als eerste bij Martijn op de stoep staat!
Gerard
Een spaghettiwestern om precies te zijn en een all-time classic, als ik de kenners mag geloven. Deze klassieker is mij nochtans ontlopen en ik draag hem dan ook graag aan voor vertoning in Filmhuiskamer the Birds: "Il buono, il brutto, il cattivo”, 1966.
De derde en volgens velen de beste film in het Dollars-drieluik van Sergio Leone, na A Fistfull of Dollars en For a Few Dollars More. Destijds kreeg hij vele slechte kritieken, vooral door de heersende afkeer van de snerend Spaghettiwestern genoemde films die in Spanje en Italië opgenomen waren en vele locatie- en historische fouten bevatten. Pas later wordt het meesterschap van de film erkend voor o.a. zijn vooruitstrevende cinematografie en Ennio Morricone's soundtrack en de film bekleedt nu de 8ste plek in de IMDB-top 250.
Nou wil ik een IMDB-score niet altijd als relevant aanvoeren, maar zelden heb ik zoveel en zulke uitgebreide user reviews gelezen als bij GBU (zoals de echte fans plegen te zeggen). Als je nog twijfelt, doe jezelf een plezier: lees er een paar en ik verzeker je dat je vrijdag als eerste bij Martijn op de stoep staat!
Gerard
11 september: THE MIRROR
We gaan een kijkje nemen in de Iraanse Cinema. Ik heb specifiek voor een filmmaker gekozen, die de laatste tijd veel in het nieuws is geweest: Jafar Panahi. Zijn film 'Taxi' heeft de gouden beer van de Berlinale ontvangen, terwijl hij zelf niet bij de uitreiking aanwezig kon zijn. De film werd namelijk stiekem gefilmd, omdat Panahi jarenlang een filmverbod heeft in Iran, en is vervolgens naar Berlijn gesmokkeld.
In zijn films komt vooral de sociaal-maatschappelijke problematiek in Iran in beeld met een focus op kinderen en vrouwen. Vaak gaat het om heel simpele verhalen. In 'The Mirror' volgt de camera een klein meisje die probeert de weg naar huis te vinden en onderweg verdwaalt, en zo kan je een kijkje nemen in het alledaagse leven in Teheran. Ik wil niet teveel verklappen, maar het is een leuke verrassende film met ook wat humor.
Nazanin
In zijn films komt vooral de sociaal-maatschappelijke problematiek in Iran in beeld met een focus op kinderen en vrouwen. Vaak gaat het om heel simpele verhalen. In 'The Mirror' volgt de camera een klein meisje die probeert de weg naar huis te vinden en onderweg verdwaalt, en zo kan je een kijkje nemen in het alledaagse leven in Teheran. Ik wil niet teveel verklappen, maar het is een leuke verrassende film met ook wat humor.
Nazanin
14 augustus: ZEVENTIGERS
Graag zou ik de korte documentaire ZEVENTIGERS met jullie willen kijken. Een paar jaar geleden zag ik deze en werd er toen erg door ontroerd!
De documentaire volgt 3 mannen van in de zeventig. Deze mannen versukkelen niet in hun ouderdom, maar weten elk op hun heel erg eigen manier zin en energie te geven aan het heden.
Het is me heel erg bijgebleven hoe vitaal deze mannen zijn. Ik zag het niet alleen als een ontroerend voorbeeld van hoe je oud kunt worden, maar ook als inspiratie voor het leven in de jaren daarvoor. En na afloop houden we allemaal van deze mannen!
Martijn
De documentaire volgt 3 mannen van in de zeventig. Deze mannen versukkelen niet in hun ouderdom, maar weten elk op hun heel erg eigen manier zin en energie te geven aan het heden.
Het is me heel erg bijgebleven hoe vitaal deze mannen zijn. Ik zag het niet alleen als een ontroerend voorbeeld van hoe je oud kunt worden, maar ook als inspiratie voor het leven in de jaren daarvoor. En na afloop houden we allemaal van deze mannen!
Martijn
10 juli: RUMBA
Jaren geleden zapte ik erlangs op (het onvolprezen) Canvas en was meteen verkocht. Het is een sprookje maar ook een dansfilm, een (bijna) stomme film, een acrobaat en clown film, een prentenboek en een feelgood movie: Rumba. Ik wil hem met jullie graag nog een keer zien (met wat extra's)!
Cor
Cor
12 juni: WHAT'S EATING GILBERT GRAPE
Ik heb de film “What’s eating Gilbert Grape” uit 1993 maar één keer gezien, maar weet dat hij toen door de intensiteit veel indruk maakte. De scène waarin de moeder van de hoofdpersoon naar buiten gaat staat nog helder op mijn netvlies.
De film werd destijds met slechts 1 oscarnominatie naar mijn idee ondergewaardeerd. Volgens de ene recensie is de film soms sentimenteel en voorspelbaar, volgens de andere recensie uiterst origineel en grappig. De waardering was hoe dan ook bij beiden overigens hoog.
De film is van Lasse Hallström. Deze Zweedse regisseur is bekend van o.a.v. Chocolat, The Cider House Rules, My life as a Dog en Once Around. Ik ben benieuwd of de film nog zo’n indruk maakt en of de acteurs hun bekendheid nog steeds weg kunnen spelen.
Kathleen
De film werd destijds met slechts 1 oscarnominatie naar mijn idee ondergewaardeerd. Volgens de ene recensie is de film soms sentimenteel en voorspelbaar, volgens de andere recensie uiterst origineel en grappig. De waardering was hoe dan ook bij beiden overigens hoog.
De film is van Lasse Hallström. Deze Zweedse regisseur is bekend van o.a.v. Chocolat, The Cider House Rules, My life as a Dog en Once Around. Ik ben benieuwd of de film nog zo’n indruk maakt en of de acteurs hun bekendheid nog steeds weg kunnen spelen.
Kathleen
8 mei: SHALLOW GRAVE
Toen in 1996 de film ‘Trainspotting’ uit kwam, een film die in die tijd erg in de spotlights stond, was ik benieuwd wat voor films Danny Boyle (de regisseur) nog meer had gemaakt. Ik kwam ‘Shallow Grave’ (1994) tegen daarin speelde Ewan Mc Gregor ook de hoofdrol. Ik had de videoband daarvan gekocht en was gaan kijken.
De muziek speelt in zijn film een grote rol om de stemming van de scènes te ondersteunen. Ik wil jullie deze film laten zien omdat ik denk dat Danny Boyle in die tijd vernieuwend was met zijn onderwerpen en met hoe hij ze vorm gaf.
Inge
De plot summary van IMDB maakt ook nieuwsgierig: "Three friends discover their new flatmate dead but loaded with cash."
De muziek speelt in zijn film een grote rol om de stemming van de scènes te ondersteunen. Ik wil jullie deze film laten zien omdat ik denk dat Danny Boyle in die tijd vernieuwend was met zijn onderwerpen en met hoe hij ze vorm gaf.
Inge
De plot summary van IMDB maakt ook nieuwsgierig: "Three friends discover their new flatmate dead but loaded with cash."
10 april: WOLF CHILDREN
Wolf Children: Yuki and Ame is een Japanse animatiefilm geregisseerd en mede geschreven door Mamoru hosoda. De film volgt een jonge moeder die er alleen voor staat om haar twee weerwolfkinderen op te voeden als hun weerwolfvader komt te overlijden. Dit verhaal is geïnspireerd door een moeder die het opvoeden van een kind vergeleek met het in huis hebben van een wild dier. Met stemmen van Aoi Miyazaki, Takao Osawa, Haru Kuroki en Yukito Nishii.
Dave Chua van Mypaper, zei het: "There is a magnificent understated eye for detail, from the grain of wood on doors to the lovingly captured forest scenes, that help lift the movie above regular animation fare."
En dat is precies wat mij greep toen delen van deze film getoond werden tijdens de Manga tentoonstelling in het Wereldmuseum Rotterdam. Een wonderschone Birds kandidaat!
Gerard
Dave Chua van Mypaper, zei het: "There is a magnificent understated eye for detail, from the grain of wood on doors to the lovingly captured forest scenes, that help lift the movie above regular animation fare."
En dat is precies wat mij greep toen delen van deze film getoond werden tijdens de Manga tentoonstelling in het Wereldmuseum Rotterdam. Een wonderschone Birds kandidaat!
Gerard
20 februari: CHUNGKING EXPRESS
Laatst zag ik “In the Mood for Love” van Wong Kar-Wai. De aandacht voor detail in de scenes en de beelden vond ik treffend. Een waar kijkgenot. Ik herinnerde me dat ik ook Chungking Express (1994, van dezelfde regisseur) een leuke film vond. Ik wist toen niks van deze regisseur en ben nu dus benieuwd of ik ook het oog voor detail terugzie in deze film en beter kan benoemen wat me trof aan Chungking Express, gezien vanuit het licht van In the Mood For Love. Zin in dezelfde zoektocht? Kom ook 20 februari. Naar ik mij kan herinneren is het een redelijk luchtige film, perfect om het weekend mee te beginnen.
“Two melancholy Hong Kong policemen fall in love: one with a mysterious female underworld figure, the other with a beautiful and ethereal server at a late-night restaurant he frequents.”
Zoé
“Two melancholy Hong Kong policemen fall in love: one with a mysterious female underworld figure, the other with a beautiful and ethereal server at a late-night restaurant he frequents.”
Zoé
9 januari: PRIMER
Bij de volgende Birds gaan we tien jaar terug in de tijd. We gaan kijken naar Primer, een film die ik tijdens IFFR 2005 zag en die me altijd is bijgebleven. Een science fiction film. Gemaakt met weinig middelen en zonder special effects. Een film die me na 80 minuten volstrekt verward achterliet en die me verontrustte.
Twee ondernemende en ambitieuze vrienden vinden bij toeval een tijdmachine uit. Daarmee reizen ze terug in de tijd, slechts enkele uren en hooguit een paar dagen. De film laat geleidelijk causaliteit los en brengt situaties waarin je denkt de werkelijkheid te kunnen manipuleren, maar waar je juist daarvan los raakt en je identiteit dreigt te verliezen. De manier waarop dat wordt verbeeld en het ongemakkelijke, verwarde gevoel dat dat oplevert maken de film voor mij tot een cinematografisch hoogstandje. Schrijver en regisseur Shane Carruth (VS 1972) blijkt in zijn eerste film in staat om iets te verbeelden dat nauwelijks met woorden is uit te leggen. Iets dat je slechts door te kijken kunt ervaren, kunt voelen, kunt vrezen.
Theo
Twee ondernemende en ambitieuze vrienden vinden bij toeval een tijdmachine uit. Daarmee reizen ze terug in de tijd, slechts enkele uren en hooguit een paar dagen. De film laat geleidelijk causaliteit los en brengt situaties waarin je denkt de werkelijkheid te kunnen manipuleren, maar waar je juist daarvan los raakt en je identiteit dreigt te verliezen. De manier waarop dat wordt verbeeld en het ongemakkelijke, verwarde gevoel dat dat oplevert maken de film voor mij tot een cinematografisch hoogstandje. Schrijver en regisseur Shane Carruth (VS 1972) blijkt in zijn eerste film in staat om iets te verbeelden dat nauwelijks met woorden is uit te leggen. Iets dat je slechts door te kijken kunt ervaren, kunt voelen, kunt vrezen.
Theo
12 december: LA JETÉE & jouw korte film?
Op deze Birds-avond deel ik graag mijn favoriet. La Jetée draait om één enkel moment in het leven van een man: die ene gebeurtenis op een pier van de luchthaven. Heel bijzonder vind ik dat dit verhaal helemaal in fotografische stills wordt verteld. Ik was erg onder de indruk van de sterke sfeer die de maker Chris Marker wist op te roepen met de treffende beelden en de geluidsband. Dit sloot aan bij de tijdgeest: in de jaren zestig experimenteerden wel meer Parijse filmmakers met vorm, zoals in de films van de Nouvelle Vague. Deze korte film (28 min, 1962) werd later de basis voor de film Twelve Monkeys.
NEEM JE KORTE FILM MEE!
Omdat de film maar 28 min duurt is er ruimte voor korte films! Neem je filmpje mee, en we maken ter plaatse samen een mooi programma!
Martijn
NEEM JE KORTE FILM MEE!
Omdat de film maar 28 min duurt is er ruimte voor korte films! Neem je filmpje mee, en we maken ter plaatse samen een mooi programma!
Martijn
20 juni: PLAY IT AGAIN, SAM
Filmhuiskamer the birds staat deze keer weer in het teken van classics die je vergeten was te kijken. Deze keer een comedy van een filmmaker die echt iedereen kent. Woody Allen, "love it or hate it".
Recentelijk, bijna elk jaar, ploppen er films uit Woody's pen met overigens verschillend succes. Zijn hedendaagse films zijn wat rijper en volwassener. Je zou bijna vergeten hoe Woody dat vroeger ook al weer deed. Vandaar, om iedereens geheugen op te frissen en deelgenoot te maken van zijn klassieke Werk dacht ik een film te kiezen uit zijn jonge jaren. De tijd rond zijn meest succesvolle films zoals "Annie Hall" (heeft iedereen natuurlijk al gezien..) en "Manhattan" (ook, toch?..).Niet alleen de schrijver maar met name ook de acteur Woody Allen waarmee we groot zijn geworden, de Woody waar men meestal naar refereert.
De film gaat over een gescheiden neurotische filmjournalist, film fanaat (hoe toepasselijk bij the Birds!) en Humphrey Bogart fan die door zijn vrienden aan de vrouw wordt gebracht met wisselend succes. Het samenspel tussen Woody Allen en Diane Keaton in deze film heeft er voor gezorgd dat men ging inzien dat “Annie Hall” ging werken (..zegt men).
"Play it again, Sam", Een "slordige" quote uit de Film Casablanca, is de verfilming van het gelijknamige toneelstuk dat Woody Allen in 1969 schreef. Herbert Ross (Steel Magnolias, Footloose) regisseerde de film met Woody Allen in de hoofdrol. In deze film herkennen we die kenmerkende neurotische Woody Allen ten voeten uit waardoor je hem daarna nooit meer anders zult zien.
Antony
Recentelijk, bijna elk jaar, ploppen er films uit Woody's pen met overigens verschillend succes. Zijn hedendaagse films zijn wat rijper en volwassener. Je zou bijna vergeten hoe Woody dat vroeger ook al weer deed. Vandaar, om iedereens geheugen op te frissen en deelgenoot te maken van zijn klassieke Werk dacht ik een film te kiezen uit zijn jonge jaren. De tijd rond zijn meest succesvolle films zoals "Annie Hall" (heeft iedereen natuurlijk al gezien..) en "Manhattan" (ook, toch?..).Niet alleen de schrijver maar met name ook de acteur Woody Allen waarmee we groot zijn geworden, de Woody waar men meestal naar refereert.
De film gaat over een gescheiden neurotische filmjournalist, film fanaat (hoe toepasselijk bij the Birds!) en Humphrey Bogart fan die door zijn vrienden aan de vrouw wordt gebracht met wisselend succes. Het samenspel tussen Woody Allen en Diane Keaton in deze film heeft er voor gezorgd dat men ging inzien dat “Annie Hall” ging werken (..zegt men).
"Play it again, Sam", Een "slordige" quote uit de Film Casablanca, is de verfilming van het gelijknamige toneelstuk dat Woody Allen in 1969 schreef. Herbert Ross (Steel Magnolias, Footloose) regisseerde de film met Woody Allen in de hoofdrol. In deze film herkennen we die kenmerkende neurotische Woody Allen ten voeten uit waardoor je hem daarna nooit meer anders zult zien.
Antony
9 mei: ADRIENN PÁL
Deze film is al jaren de nummer twee in mijn filmlijstjes. Misschien wordt het tijd om deze eeuwige nummer twee een podium te geven.
Adrienn Pál is een speelfilm van de Hongaarse filmmaakster Ágnes Kocsis. Het verhaal draait om Piroska; een verpleegster op een afdeling voor terminale patiënten. Ondanks haar forse figuur, beweegt ze zich bijna onzichtbaar door haar dagelijks leven. Emotieloos leeft ze eenzaam van dag tot dag, voert ze haar werkzaamheden uit en eet ze gebak. Na een toevallige gebeurtenis in het ziekenhuis begint ze een obsessieve zoektocht naar haar verloren jeugdvriendin Adrienn Pál. Het verhaal vertelt zich droogkomisch en geeft inzicht in het Hongaarse leven en landschap.
Een film, gevuld met grafisch verantwoorde beelden, veel kapotte lampen, geruis van koelkasten en ziekenhuis-machines, en dat gecombineerd met een hoge dosis triestheid. Prachtig!
Vanessa
Adrienn Pál is een speelfilm van de Hongaarse filmmaakster Ágnes Kocsis. Het verhaal draait om Piroska; een verpleegster op een afdeling voor terminale patiënten. Ondanks haar forse figuur, beweegt ze zich bijna onzichtbaar door haar dagelijks leven. Emotieloos leeft ze eenzaam van dag tot dag, voert ze haar werkzaamheden uit en eet ze gebak. Na een toevallige gebeurtenis in het ziekenhuis begint ze een obsessieve zoektocht naar haar verloren jeugdvriendin Adrienn Pál. Het verhaal vertelt zich droogkomisch en geeft inzicht in het Hongaarse leven en landschap.
Een film, gevuld met grafisch verantwoorde beelden, veel kapotte lampen, geruis van koelkasten en ziekenhuis-machines, en dat gecombineerd met een hoge dosis triestheid. Prachtig!
Vanessa
11 april: MODERN TIMES
We kennen hem allemaal: Charlie Chaplin. Maar misschien nog nooit een gehele film van hem gezien? The Birds draait 'Modern Times', een klassieker van Chaplin en tevens zijn laatste film over 'the tramp', zijn bekende zwerverstypetje met bolhoed en snor. De film kwam uit in 1936, de tijd van de crisis: banken vielen om, maar tegelijkertijd raasde de modernisering voort. In de film zien we het zwervertje met steeksleutel aan de lopende band. Symbool voor de mechanisering van het leven, uiteraard geestig verfilmd. Maar het gaat niet alleen over machines, ook de liefde speelt een grote rol.
Ik stuitte zelf op de film toen ik wat wilde uitzoeken over het lied 'Smile', dat de soundtrack van de film is. Ik besloot om de hele film maar te zien en vond dit een verrassende ontdekking. Alhoewel bijna 80 jaar oud, oogt de film vaak jonger, vind ik (en de film is ook gerestaureerd). Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken. Overigens heeft Chaplin ook zelf de muziek voor deze film geschreven.
Een modern sprookje over hoop, verlangen en liefde van één van 's werelds beroemdste filmmakers.
Alex
Ik stuitte zelf op de film toen ik wat wilde uitzoeken over het lied 'Smile', dat de soundtrack van de film is. Ik besloot om de hele film maar te zien en vond dit een verrassende ontdekking. Alhoewel bijna 80 jaar oud, oogt de film vaak jonger, vind ik (en de film is ook gerestaureerd). Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken. Overigens heeft Chaplin ook zelf de muziek voor deze film geschreven.
Een modern sprookje over hoop, verlangen en liefde van één van 's werelds beroemdste filmmakers.
Alex
7 maart: THE COURT JESTER
In de jaren zeventig, toen ik nog op de lagere school zat, was ik erg onder de indruk van een TV-uitzending met Danny Kaye. Ik vond hem heel grappig en hij leek me erg aardig. Mijn ouders vertelden toen dat hij een wereldberoemde komiek was. Dat is me altijd bijgebleven, maar het is er nooit van gekomen om een van de speelfilms waar hij in speelt te bekijken. Dus nu wil ik dat eens rechtzetten tijdens een Birdsavond.
Ik dacht eerst over 'The secret life of Walter Mitty' (naar aanleiding van de recente remake daarvan). Maar, al zoekend naar films van Danny Kaye bleek dat 'The Court Jester' (1955) hoger staat aangeschreven en daarom koos ik die. Zoals een fan negen maanden geleden schreef: "Every time I see a best movie list or a ranking of films, I get angry because The Court Jester isn't on it. The film is a laugh-out-loud, hold-your-sides funny spoof of the swashbuckler genre, and Danny Kaye is incredible in the role. Possibly the best comedy ever made. "
Ik ben benieuwd wat wij van deze bijna zestig jaar oude komedie vinden. Wat blijft grappig, wat is ouderwets? Wordt de film gedragen door Danny Kaye of zou hij makkelijk vervangen kunnen worden?
Willemien
Ik dacht eerst over 'The secret life of Walter Mitty' (naar aanleiding van de recente remake daarvan). Maar, al zoekend naar films van Danny Kaye bleek dat 'The Court Jester' (1955) hoger staat aangeschreven en daarom koos ik die. Zoals een fan negen maanden geleden schreef: "Every time I see a best movie list or a ranking of films, I get angry because The Court Jester isn't on it. The film is a laugh-out-loud, hold-your-sides funny spoof of the swashbuckler genre, and Danny Kaye is incredible in the role. Possibly the best comedy ever made. "
Ik ben benieuwd wat wij van deze bijna zestig jaar oude komedie vinden. Wat blijft grappig, wat is ouderwets? Wordt de film gedragen door Danny Kaye of zou hij makkelijk vervangen kunnen worden?
Willemien
14 februari: FINISTERRAE
Hoewel ik mij nog maar een paar jaar een “tijger” mag noemen, heb ik op het Filmfestival al veel mooie films gezien. De vraag van onze Bird-host om daaruit een pareltje te kiezen grijp ik graag aan om deze bijzondere road movie van Sergio Cabellero te vertonen. Op het festival van 2011 bekroond met een Tiger Award en dit jaar gevolgd door de al even wonderlijke La Distancia.
Finisterrae gaat over twee spoken die op pelgrimstocht naar het einde van de wereld gaan, door Limbo, de grens tussen hemel en hel, met als doel een leven op aarde te krijgen. Onderweg komen ze allerlei wezens en surrealistische situaties tegen, maar moeten ze ook vechten tegen hun eigen tekortkomingen.
Dit is een magisch sprookje met veel humor, waarin bijvoorbeeld ook (video)kunst verwerkt is, zonder ook maar een moment hoogdravend te worden. Voor mij raakte het aan visueel absurd theater, maar dan in het prachtige landschap van Noord-Spanje. Ik ben benieuwd waar het jullie aan doet denken.
Iraas
Finisterrae gaat over twee spoken die op pelgrimstocht naar het einde van de wereld gaan, door Limbo, de grens tussen hemel en hel, met als doel een leven op aarde te krijgen. Onderweg komen ze allerlei wezens en surrealistische situaties tegen, maar moeten ze ook vechten tegen hun eigen tekortkomingen.
Dit is een magisch sprookje met veel humor, waarin bijvoorbeeld ook (video)kunst verwerkt is, zonder ook maar een moment hoogdravend te worden. Voor mij raakte het aan visueel absurd theater, maar dan in het prachtige landschap van Noord-Spanje. Ik ben benieuwd waar het jullie aan doet denken.
Iraas
10 januari: BIG FISH
Aan de hand van BIG FISH (Tim Burton) stelt Kathleen ons (en zichzelf) de vragen:
Is dit de beste film van Tim Burton voor jou?
Welke criteria gebruik jij bij de beoordeling van een film?
Wat maakt dat je een film uitkiest om te gaan zien?
En.. kijk je de dan de trailer of juist niet?
BIG FISH is een film uit 2003 van Tim Burton met onder anderen Ewan McGregor en Danny DeVito. De film is gebaseerd op de roman "Big Fish: A Novel of Mythic Proportions" van Daniel Wallace uit 1988. Fictie en realiteit lopen uiteen en komen (weer) samen in deze film.
Kathleen
BIG FISH is een film uit 2003 van Tim Burton met onder anderen Ewan McGregor en Danny DeVito. De film is gebaseerd op de roman "Big Fish: A Novel of Mythic Proportions" van Daniel Wallace uit 1988. Fictie en realiteit lopen uiteen en komen (weer) samen in deze film.
Kathleen
Abonneren op:
Posts (Atom)